تبلیغات
♥ آوا Ava ♥ - مطالب شعر
منم آن در به در کوچه ی عشقی که هنوز
وسط خاطره ی کوچه ی دل محبوسم
عاشق دلکده ی کوی تو هستم و هنوز
پشت اندیشه ی چشمان دلت محسوسم
شوق دیدار تو دارد دل بی خانه ی من
از سر ذوق به هر گل که رسم ‌می بوسم
از همان لحظه که دیوار دلم ریخت فرو
منم و بانگ مسیحایی این نا قوسم
من و تو ، خلوت کوچه و غروب پاییز
و همان حسرت یک ‌بوسه که من مایوسم
گل گلخانه ی من ، لب بگشا حرف بزن
رحم کن، دارم از این بی خبری می پوسم



طبقه بندی: مطالب ادبی، شعر،
برچسب ها: شعر های عاشقانه،

تاریخ : جمعه 7 خرداد 1395 | 11:27 ق.ظ | نویسنده : آوا | نظرات

ای آنکه دوست دارمت، اما ندارمت

بر سینه می فشارمت، اما ندارمت

ای آسمان من که سراسر ستاره ای

تا صبح می شمارمت، اما ندارمت

در عالم خیال خودم چون چراغ اشک

بر دیده می گذارمت، اما ندارمت

می خواهم ای درخت بهشتی ، درخت جان

در باغ دل بکارمت، اما ندارمت

می خواهم ای شکوفه ترین مثل چتر گل

بر سر نگاه دارمت، اما ندارمت

#سعید بیابانکی




طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شعر نو، شعر عاشقانه، مثنوی، غزل عاشقانه، اشعار سعید بیابانکی،

تاریخ : دوشنبه 24 اسفند 1394 | 11:09 ق.ظ | نویسنده : آوا | نظرات

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند

باده از جام تجلی صفاتم دادند

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند

بعد از این روی من و آینه وصف جمال

که در آن جا خبر از جلوه ذاتم دادند

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب

مستحق بودم و این‌ها به زکاتم دادند

هاتف آن روز به من مژده این دولت داد

که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد

اجر صبریست کز آن شاخ نباتم دادند

همت حافظ و انفاس سحرخیزان بود

که ز بند غم ایام نجاتم دادند


حافظ شیرازی




طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شب قدر در شعر حافظ،

تاریخ : دوشنبه 15 تیر 1394 | 10:22 ق.ظ | نویسنده : آوا | نظرات

سایه سوختن خیمه به دیوار افتاد
گذر زینب از این کوچه به بازار افتاد

تا که با نعره یک سنگ، دل آینه ریخت
شیشه ای خرد شد و از سر دیوار افتاد

پای آتش به در خانه گلها وا شد
غنچه ای سوخت، به پهلوی گُلی خار افتاد

کینه و بغض و حسد دست که دادند به هم
دست مادر وسط معرکه از کار افتاد

تا که یک بار نیفتد پدری روی زمین
مادری پیش نگاه همه صد بار افتاد

شهر با نالۀ «یا فضّه خُذینی» می گفت
نفس شیر خدا از نفس انگار افتاد

خاک بر چشم تو دنیا که تماشا کردی
کار پهلوی گل یاس، به مسمار افتاد

عمر گهواره به بوسیدم محسن نرسید
قرعه چوب به تابوت تن یار افتاد

میخ شمشیر شد و نیزه شد و خنجر شد
میخ تیری شد و در چشم علمدار افتاد
اللهم عجل لولیک الفرج



طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: السلام علیک یا فاطمه الزهرا(س)،

تاریخ : چهارشنبه 13 اسفند 1393 | 08:17 ق.ظ | نویسنده : آوا | نظرات
زندگی یعنی چه؟

شب آرامی بود

می‌روم در ایوان، تا بپرسم از خود  زندگی یعنی چه؟

مادرم سینی چایی در دست

گل لبخندی چید، هدیه‌اش داد به من

خواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجا

لب پاشویه نشست

پدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی داد

شعر زیبایی خواند، و مرا برد، به آرامش زیبای یقین

با خودم می‌گفتم:

زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست

زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست

رود دنیا جاریست.....


ادامه مطلب

طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: زندگی یعنی چه؟، شعرهای زیبا، شعر نو،

تاریخ : جمعه 21 شهریور 1393 | 09:46 ق.ظ | نویسنده : آوا | نظرات
خلوت یک شاعر
كاش در دهكده عشق فراوانی بود
توی بازار صداقت كمی ارزانی یود
كاش اگر گاه كمی لطف به هم میكردیم
مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود
كاش به حرمت دلهای مسافر هر شب
روی شفاف تزین خاطره مهمانی بود
كاش دریا كمی از درد خودش كم می كرد
قرض می داد به ما هرچه پریشانی بود
كاش به تشنگی پونه كه پاسخ دادیم
رنگ رفتار من و لحن تو انسانی بود
مثل حافظ كه پر از معجزه و الهامست
كاش رنگ شب ما هم كمی عرفانی بود
چه قدر شعر نوشتیم برای باران
غافل از آن دل دیوانه كه بارانی بود
كاش سهراب نمی رفت به این زودی ها
دل پر از صحبت این شاعر كاشانی بود
كاش دل ها پر افسانه ی نیما می شد
و به یادش همه شب ماه چراغانی بود
كاش اسم همه دختركان اینجا
نام گلهای پر از شبنم ایرانی بود
كاش چشمان پر از پرسش مردم كمتر
غرق این زندگی سنگی و سیمانی بود
كاش دنیای دل ما شبی از این شبها
غرق هر چیز كه می خواهی و می دانی بود
دل اگر رفت شبی كاش دعایی بكنیم
راز این شعر همین مصرع پایانی بود



طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شعر "خلوت یک شاعر" از شاعر "مریم حیدرزاده"،

تاریخ : سه شنبه 9 اردیبهشت 1393 | 08:55 ب.ظ | نویسنده : آوا | نظرات
* آسمان بی ستاره *

من و یک دست جامه پاره پاره


من و یک آسمان بی ستاره


زمین را میزنم چنگ آه ای عشق


چشانم پر ز خون و اشک باره


ندارد این دلم تاب جدایی


دلم در سینه تنگ و بی قراره


چنان افتاده ام نالان و گریان


که عالم بهر حالم غمگساره


اگر چه تازه از من دل بریده ست


ولی انگار عمری آزگاره


دلیل درد و اندوه مرا چیست


گمانم بازیِ این روزگاره


فقط بگذار تا این را بگویم


دلم با او فقط یک حرف داره


تمام هستی ام جانم فدایش


اگر برگردد او بازم دوباره...





طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: آسمان بی ستاره، شعر، غزل، مثنوی،

تاریخ : چهارشنبه 30 بهمن 1392 | 12:04 ق.ظ | نویسنده : آوا | نظرات

                                             خواب                                             

برایـــم ای همـــه خوبــی نویــدی


كه ایـن تـاریكـی شــب را سپیــدی


بخواب امشـب به زیـر مه كه شایـد


كنــار خــود مــرا در خــواب دیــدی


ز بهـــر روی مـــاه ات دل ربــایــم


از این لبهای غنچــه، غنچــه چیــدی


تو هستی لیلـی ام در خـواب و رویـا


كه شـب خوابیـده آغـوشم رسیـدی


بخواب ای یار همچون من كه شاید


برای دیــــدنت باشـــــد امیـــــدی






طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شعر خواب (سروده خودم)،

تاریخ : دوشنبه 18 آذر 1392 | 06:10 ب.ظ | نویسنده : آوا | نظرات
هر کس به طریقی دل ما می شکند        بیگانه جدا دوست جدا می شکند
بیگانه گر می شکند حرفی نیست        از دوست بپرسید که چرا می شکند

امشب بد جوری دلم گرفته دوس دارم بزنم زیر گریه و بخونم بازم دلم گرفته گریه م اختیاری نیست..  یا با کلی سوز بخونم توی یک دیوار سنگی دوتا پنجره اسیرن..
یا اصلا بهتره برم سراغ حافظ و تفألی بزنم

هوا خواه توام جانا و میدانم که میدانی                                 که هم نادیده می بینی و هم ننوشته میخوانی

ملامت گو چه دریابد میان عاشق و معشوق                               نبیند چشم نابینا خصوص اسرار پنهانی




طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شعر حافظ،

تاریخ : جمعه 12 مهر 1392 | 07:49 ب.ظ | نویسنده : آوا | نظرات


در وصل هم به شوق تو ای گل در آتشم



عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم



با عقلِ آب عشق به یک جو نمی رود



بیچاره من که ساخته از آب و آتشم



پروانه را شکایتی ازجور شمع نیست



عمری است در هوای تو می سوزم و خوشم



خلقم بر روی زرد بخندند و باک نیست



شاهد شوای شرار محبت که بی غشم



هرشب چو ماهتاب ببالین من بتاب



ای آفتاب دلکش و ماه پریوشم



لب بر لبم بنه بنوازش دمی چو نی



تا بشنوی نوای غزلهای دلکشم


شهریار




طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: می سوزم و خوشم...، شعر، شهریار،

تاریخ : سه شنبه 26 شهریور 1392 | 10:58 ب.ظ | نویسنده : آوا | نظرات
اینم یکی از شعرهای خودم برای آسمان بی ستاره ام

                                 *   آسمان بی ستاره  *

             من و یک دست جامه پاره پاره                   

                                                                                                                                                                                                                                                            من و یک آسمان بی ستاره

                   نشسته گوشه ای می خورده و مست                    

                                                                                                                                                                                                                                     چشانم پر ز خون و اشک باره

      ندارد این دلم تاب جدایی                                         

                                                                                                                                                                                                                                           دلم در سینه تنگ و بی قراره

              زمین را میزنم چنگ آه ای عشق                      

                                                                                                                                                                                                                                                     چرا یار اینچنین ناسازگاره؟

   گمان میكردم عشقی پاک دارم                                

                                                                                                                                                                                                                                 ندانستم که عشق هم یک قماره

چنان افتاده ام نالان و گریان                        

                                                                                                                                                                                                                                        که عالم بهر حالم غم گساره

   اگرچه تازه ازمن دل بریده است

                                                                                                                                                                                                                                                   ولی انگار عمری آزگاره

 دلیل درد و اندوه مرا چیست؟                                

                                                                                                                                                                                                                               گمانم بازی این روزگاره...

  فقط بگذار تا این را بگویم                                             

                                                                                                                                                                                                                              دلم با او فقط یک حرف داره

   تمام هستی ام جانم فدایش                                                

                                                                                                                                                                                                                                                   اگر برگردد او پیشم دوباره




طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: غزل، قصیده، شعر نو، آسمان بی ستاره،

تاریخ : شنبه 9 شهریور 1392 | 08:01 ب.ظ | نویسنده : آوا | نظرات

خداحافظ

به من گفتی خداحافظ و بر قندیل مژگانت بلور اشک جاری بود غم تلخی میان غصه هایت باتمام بی قراری بود

چرا بامن خداحافظ 

تو که گلبوته های شعر شادم  را زباران نگاهت بارور کردی توکه جام خیالم  ازشراب شوق پرکردی

چرابامن خداحافظ

تو که افسانه ی با عشق بودن را برایم از کتاب عشق خواندی

چرابامن خداحافظ 

تو که بذر محبت را به دست خود درون سینه ای مشتاق بنشاندی

چرابامن خداحافظ

تو که با رفتنت پرواز را بر خاطرِی افسرده بنشاندی تو که با بال عشق پرواز میکردی

چرا بامن خداحافظ

خداحافظ کلامی تلخ وغمگین است غم رفتن غمی بسیار سنگین است

چرا بامن خداحافظ



طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شعر نو، شعر سپید، غزل، خداحافظ،

تاریخ : پنجشنبه 7 شهریور 1392 | 12:05 ب.ظ | نویسنده : آوا | نظرات

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای دیدن
 
 
یک پنجره برای شنیدن
 
 
یک پنجره که مثل حلقه ی چاهی
 
 
در انتهای خود به قلب زمین می رسد
 
 
و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنگ
 
 
یک پنجره که دست های کوچک تنهایی را
 
 
از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریم
 
 
سرشار می کند
 
 
و می شود از آنجا
 
 
خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کرد
 
 
یک پنجره برای من کافیست





طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شعر، غزل، مثنوی، شعر نو و سپید، شعر یک پنجره برای دیدن،

تاریخ : جمعه 11 مرداد 1392 | 01:43 ب.ظ | نویسنده : آوا | نظرات

تعداد کل صفحات : 3 :: 1 2 3

  • قالب بلاگ اسکای | اس ام اس دون | ریه
  •